همه چیز درباره داستان نویسی

انتشارات زبان علم

حامی کتاب و کتابخوانی

بجنورد

خراسان شمالی

آغاز سال تحصیلی بر شما مبارک باد

 

انتشارات زبان علم

حامی کتاب و کتابخوانی

بجنورد

خراسان شمالی

هفته دفاع مقدس گرامی باد

 

 

انتشارات زبان علم

حامی کتاب و کتابخوانی

بجنورد

خراسان شمالی

 

شروع سال تحصیلی جدید و منابع قوی استاد خسروی

 

براساس این دو اصول کلی یادگیری

• استمرار و پشتکار:

  هرچند کم، اما هر روز به یادگیری زبان اختصاص دهید. تکرار و مداومت کلید یادگیری است. 

• یادگیری ناخودآگاه:

  با قرار گرفتن در معرض زبان انگلیسی (حتی بدون تمرکز فعالانه)، به طور ناخودآگاه ساختارهای زبان را یاد می‌گیرید. 

انتشارات زبان علم

حامی کتاب و کتابخوانی

بجنورد

خراسان شمالی

کارآفرینی برای همه صاحبان کسب و کار

 

انتشارات زبان علم

حامی کتاب و کتابخوانی

بجنورد

خراسان شمالی

جزوات کسب و کار برای همه کارآفرینان و صاحبان کسب و کار

 

جهت تهیه جزوات به سایت زیر مراجعه کنید :

فروشگاه مجازی درخت سبز

http://derakhtesabz.farsfile.ir/

فروشگاه مجازی بلوط

 

 

نویسندگی به‌عنوان شغل، در گفت‌وگوی ایبنا با منیرالدین بیروتی:

حرفه‌ای نوشتن بدون دانش ادبی، بازار کتاب را مبتذل می‌کند

منیرالدین بیروتی، داستان‌نویس ایرانی، گفت: حتی اگر یک نویسنده حرفه‌ای باشد و تمام‌وقت بنویسد اما دانش ادبی کافی نداشته باشد، نه تنها سودی برای فرهنگ و ادبیات ندارد بلکه بازار کتاب را مبتذل می‌کند و سطح سلیقه جامعه را نیز پایین می‌آورد.

‌به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، امکان امرار معاش از راه نویسندگی از موضوعات مهم مطرح در حوزه ادبیات داستانی ایران است. در ارتباط با این موضوع پرسش‌هایی از این دست پیش می‌آید که آیا در ایران می‌توان نویسنده‌ای حرفه‌ای و تمام‌وقت بود و تنها از راه داستان‌نویسی امرار معاش کرد؟ آیا در همه‌جای دنیا نویسندگی کاری تمام‌وقت است یا فقط در تعدادی از کشورهای جهان، امکان گذران زندگی از راه نویسندگی وجود دارد؟ و نیز این پرسش که آیا اجبار نویسنده به انجام کارهایی غیر از نویسندگی و نیز نوشتن آثار سفارشی برای امرار معاش، به کیفیت آثار او آسیب می‌زند و نویسنده باید بتواند تمام‌وقت و به شکل حرفه‌ای به نوشتن بپردازد؟ در نظر داریم در گفت‌وگوهایی پاسخ این پرسش‌ها و پرسش‌هایی دیگر در ارتباط با این موضوع را از نویسندگان مختلف جویا شویم و ببینیم آن‌ها خود از راه نویسندگی امرار معاش می‌کنند یا کار نویسندگی‌شان از کاری که برای گذران زندگی انجام می‌دهند جداست؟ آنچه در ادامه می‌آید نظر منیرالدین بیروتی، نویسنده معاصر، در پاسخ به برخی از این پرسش‌هاست.

بیروتی با تأکید بر اینکه امروزه حرفه‌ای نوشتن در ایران، شبیه رویایی دست‌نیافتنی شده است، عنوان کرد: آن قدر نویسندگان درگیر مشکلات اقتصادی شده‌اند که اگر تنها بخواهند نویسنده حرفه‌ای باشند و فقط کار نویسندگی را دنبال کنند کمیتشان لنگ می‌زند.

این نویسنده در پاسخ به این پرسش که آیا در ایران نویسندگانی هستند که شغلشان نوشتن باشد و از این راه امرار معاش کنند، گفت: تعدادی نویسنده را سراغ دارم که کار اصلی آنها نوشتن است ولی برای امرار معاش ناچارند ویراستاری و آموزش داستان‌نویسی هم انجام دهند. در غیر این صورت اگر نویسنده‌ای تنها دغدغه فرهنگ و ادبیات داشته باشد و اهل پذیرش اثر سفارشی نباشد امرار معاش و گذران زندگی برایش به منزله ریاضت‌کشیدن و در نهایت، جنون است.

وی همچنین در پاسخ به این پرسش که آیا حرفه‌ای نوشتن، لزوماً به رونق ادبیات جدی و بهتر شدن کیفیت آثار ادبی کمک می‌کند، گفت: البته حرفه‌ای و تمام‌وقت بودن یک نویسنده ۵۰ درصد در بهبود شرایط بازار ادبیات و افزایش سطح کیفی آثار موثر است، چون نوشتن امری هنری و ذوقی است که با نبوغ نویسنده سروکار دارد.

این نویسنده با بیان اینکه یکی از مهمترین معضل‌های بازار ادبیات در کشور ما کم‌سوادی اغلب نویسندگان است، افزود: حتی اگر یک نویسنده حرفه‌ای باشد و تمام‌وقت بنویسد اما دانش ادبی کافی نداشته باشد، نه تنها سودی برای فرهنگ و ادبیات ندارد بلکه بازار کتاب را مبتذل می‌کند و سطح سلیقه جامعه را نیز پایین می‌آورد. متأسفانه افراد زیادی پیدا شده‌اند که دغدغه ادبیات و دانش و نبوغ کافی را ندارند و تنها برای معروف شدن و کسب نام، کتاب می‌نویسند.

وی بر ضرورت حمایت هرچه بیشتر از نویسندگان توسط ناشران و نهادهای مسئول نیز تأکید کرد و در پاسخ به این پرسش که خود او آیا تا به حال تجربه نوشتن اثری سفارشی برای امرار معاش را داشته و آیا نوشتن را به‌عنوان شغل تجربه کرده، گفت: ۲۵ سال پیش به سفارش یکی از ناشران، کتابی را درباره ناصرخسرو نوشتم که به مجموعه‌ای درباره مشاهیر ایران اختصاص داشت. این کتاب چندین بار چاپ شده و با استقبال خوبی همراه بوده ولی سهم من از عایدی این کتاب تنها ۶۰۰ هزار تومان بوده است.

از منیرالدین بیروتی آثار داستانی متعددی منتشر شده که از جمله آنها می‌توان به مجموعه داستان‌های «تک خشت و چند داستان دیگر»، «آرام در سایه» و «حدوث نقطه‌ها» و رمان‌های «چهار درد»، «سلام مترسک»، «بحر و نهر» و «رگ قلع» اشاره کرد.

بیروتی دوبار، یک بار برای مجموعه داستان «تک خشت» و بار دیگر برای رمان «چهار درد»، جایزه هوشنگ گلشیری را گرفته است.

تحلبل و پالایش درهم تنیدگی در اطلاعات کوانتومی منبعی کامل در این حوزه

 

انتشارات زبان علم

حامی کتاب و کتابخوانی

بجنورد

خراسان شمالی

تحول پی‌نما در ایران؛

کمیک‌استریپ در ایران؛ از نخستین صفحات تا بازتعریف هنرهای مصور

کمیک‌استریپ، یکی از قالب‌های روایی تصویری که از اواخر قرن نوزدهم در جهان شکل گرفت، امروز در ایران به یک ژانر جدی برای کودکان و نوجوانان تبدیل شده است. این قالب نه تنها سرگرم‌کننده است، بلکه زمینه‌ای برای بازتعریف تعامل میان متن و تصویر فراهم کرده و به رشد هنرهای مصور در کشور کمک کرده است.

سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) - مریم محمدی؛ انتشار کتاب «چه‌جوری پی‌نما تولید کنیم؟» و تعداد دیگری کتاب پی‌نما از سوی انتشارات سروش، نگاه‌ها را به تحولات کتاب‌های تصویری و پی‌نماهای ایرانی جلب کرده است؛ جایی که متن و تصویر در کنار هم تجربه‌ای تازه برای مخاطبان کودک، نوجوان و حتی بزرگسال می‌سازند و مرزهای سنتی ادبیات و هنرهای تجسمی را کم‌رنگ می‌کنند.

در سال‌های اخیر کتاب‌های تصویری و پی‌نماها (کمیک‌استریپ‌ها) در ایران تحولات چشمگیری را تجربه کرده‌اند؛ تحولی که با رشد هنرهای تجسمی، گسترش تصویرگری، پیشرفت صنعت چاپ و تبادل فرهنگی با جهان سرعت بیشتری گرفته است. امروز تصویر در این آثار تنها مکمل متن نیست، بلکه گاهی روایت را پیش می‌برد، سکوت‌ها را پر می‌کند و لایه‌های تازه‌ای به داستان می‌افزاید.

تاریخچه کمیک‌استریپ یا پی‌نما در دنیا به حدود سال‌های ۱۸۹۰ تا ۱۹۰۰ میلادی در اروپا و آمریکا بازمی‌گردد؛ زمانی که داستان‌ها به صورت متوالی در قالب تصویر و حباب‌های گفت‌وگو منتشر شدند و روزنامه‌ها و مجلات مخاطبان گسترده‌ای را جذب کردند. آثار کلاسیکی مانند The Yellow Kid و Little Nemo in Slumberland از نخستین نمونه‌هایی بودند که نه تنها قصه‌گویی بلکه زبان بصری مستقل را تجربه کردند. این سبک به سرعت به بخش مهمی از فرهنگ کودکان و نوجوانان در جهان تبدیل شد و با ورود به سینما و انیمیشن، دامنه تاثیر خود را گسترده‌تر کرد.

در ایران، ورود کمیک‌استریپ یا پی‌نما به دهه‌های ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰ خورشیدی بازمی‌گردد، زمانی که آثار ترجمه‌شده و برخی تلاش‌های داخلی در مطبوعات کودک منتشر می‌شد. این آثار ابتدا محدود به طنز و سرگرمی بودند، اما با گذر زمان و رشد تصویرگری، موضوعات تاریخی، اسطوره‌ای و اخلاقی نیز وارد این ژانر شد. نخستین تجربه‌های داخلی کمیک‌استریپ شامل داستان‌های کوتاه مصور در نشریات کودکان مانند کیهان بچه‌ها و سروش نوجوان بود.

این آثار با ترکیب متن کوتاه و تصویر، توانستند زبان بصری ویژه‌ای برای مخاطب ایرانی ایجاد کنند.در سال های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۸ هم مجله مصور کارتون که بعداً به «هزار قصه» تغییر نام داد، به طور دائمی کمیک منتشر می کرد. در این سال ها و سال های بعد بود که هنرمندان ایرانی کم کم شروع به تولید کمیک های زیبای کاملاً ایرانی کردند و سعی کردند این هنر را در کنار محبوبیتش در خارج از کشور، در ایران هم تاحدی مطرح کنند.

با گذر از دهه ۱۳۷۰ و ۱۳۸۰، پی‌نما در ایران وارد مرحله‌ای جدی‌تر شد. تصویرگران و نویسندگان ایرانی، با الهام از تجربه‌های بین‌المللی، تلاش کردند روایت‌های اسطوره‌ای و تاریخی ایران را در قالب صفحات مصور بازآفرینی کنند.

مجموعه‌هایی مانند «ایلیا: تولد یک قهرمان»، «داستان عاشورا»، «پهلوانان و کمیک‌استریپ» اثر مریم شریف رضویان و دیگران نمونه‌هایی هستند که هم مخاطب کودک و نوجوان را هدف گرفته‌اند و هم لایه‌های هنری و نمادین در آن‌ها دیده می‌شود. این آثار نشان می‌دهند که کمیک‌استریپ می‌تواند فراتر از سرگرمی، به یک ژانر مستقل هنری و روایتی تبدیل شود.

یکی از ویژگی‌های شاخص کمیک‌استریپ یا پی‌نما، تقسیم روایت میان تصویر و متن است. تصویر می‌تواند سکوت‌ها، فضاهای خالی و حس و حال شخصیت‌ها را منتقل کند؛ همان چیزی که در کتاب‌های تصویری مدرن و پی‌نما نیز دیده می‌شود.

همچنین، بهره‌گیری از رنگ، نور، حرکت و ترکیب‌بندی به عنوان ابزار نمادین و استعاری، امکان خلق تجربه‌ای چندلایه برای مخاطب را فراهم می‌کند. این ویژگی‌ها باعث می‌شود کمیک‌استریپ نه تنها برای کودکان و نوجوانان، بلکه برای خوانندگان بزرگسال هم جذاب باشد و به مطالعه انتقادی تصویر و روایت دعوت کند.

در ایران، توجه به طراحی فیزیکی کتاب نیز در توسعه کمیک‌استریپ یا پی‌نما اهمیت یافته است. انتخاب قطع کتاب، نوع کاغذ، صفحه‌آرایی، و نحوه چینش قاب‌ها به تجربه خواندن کمک می‌کند و این ژانر را به یک محصول هنری قابل‌لمس نزدیک‌تر می‌سازد. پژوهش‌ها و کتاب‌های تخصصی مانند مبانی تصویرسازی کودکان اثر آناهیتا زحمتکش، علاوه بر آموزش تصویرگری، به بررسی تعامل متن و تصویر و بازتعریف جایگاه تصویر در روایت کودک و نوجوان پرداخته‌اند.

با این حال، مسیر توسعه کمیک‌استریپ یا پی‌نما در ایران بدون چالش نیست. محدودیت‌های آموزش نظری و نقد تخصصی، بازار سنتی کتاب که غالباً متن‌محور است، و هزینه‌های چاپ و طراحی، از موانع جدی محسوب می‌شوند.

به همین خاطر تعدادی از نشرهای خوب کشور مانند انتشارات سروش و سوره مهر دست به تولید و انتشار کتاب در زمینه پی‌نما یا کمیک استریپ زده‌اند. با این وجود، روندها نشان می‌دهند که کمیک‌استریپ ایرانی در حال بازتعریف خود است و می‌تواند به عرصه‌ای مستقل و جدی در ادبیات و هنر کودک و نوجوان تبدیل شود.

کارشناسان پیشنهاد می‌کنند با گسترش مطالعات تطبیقی بین‌المللی، تقویت آموزش تصویرگری و روایت بصری، تشویق ناشران به چاپ آثار نوآورانه و توسعه نقد تخصصی، مسیر رشد این ژانر هموار شود.

از این رو انتشار کتاب‌های آموزشی در این زمینه باید بیشتر مدنظر متولیان صنعت نشر و چاپ در ایران قرار بگیرد. در نهایت، کمیک‌استریپ یا پی‌نما نه تنها وسیله‌ای برای سرگرمی، بلکه ابزاری برای پرورش خلاقیت، تخیل و نگاه انتقادی نسل‌های آینده است. از دیدگاه دیگر این هنر پایه تصویری هنرهای دیگری مانند سینما و انیمیشن است که رشد آن می‌تواند باعث رشد تصویری این هنرها نیز شود.

به لحاظ گستردگی نیز این هنر آنچنان موضوعات زیادی را در برمی‌گیرد که یقیناً جای کار بیشتری دارد. از زندگی روزمره تا داستان‌های فکاهی و آموزنده و حتی پاورقی‌های فوتبالی و سریال‌های دنباله‌دار جنایی همه و همه می‌توانند موضوعات پی‌نما یا کمیک استریپ را تشکیل دهند بدین رو سرمایه‌گذاری برای آموزش و ساخت و تولید پی‌نماها که در خارج از کشور و در ایران از مقاطع سنی کودک و نوجوان آغاز می‌شود و تا بزرگسالی ادامه می‌یابد قابل تأمل و برنامه‌ریزی است.

پروانه کوچولو و موری مورچه ...

 

انتشارات زبان علم

حامی کتاب و کتابخوانی

بجنورد

خراسان شمالی