آموزش فشرده زبان انگلیسی ...

انتشارات زبان علم

حامی کتاب و کتابخوانی

بجنورد

خراسان شمالی

۱۹

آبان

۰ نظر

زنگ هنر رنگارنگ می شود ...

انتشارات زبان علم

حامی کتاب و کتابخوانی

بجنورد

خراسان شمالی

۱۹

آبان

۰ نظر

گام به گام ساده کمک های اورژانسی

📚گام به گام ساده کمک های اورژانسی

به قلم استاد محمد زاهد کریمی
(پارامدیک اورژانس 115)

🌻انتشارات زبان علم حامی کتاب و کتابخوانی

📙📘📗📕📙📘📙📘📗
جهت ارائه نظرات و تهیه کتاب های منتشر شده با ما در تماس باشید

@zabaneelmbojnourd

💢انتشارات زبان علم (حامی کتاب و کتابخوانی)

https://eitaa.com/ZabaneElmPublication

۱۸

آبان

۰ نظر

جهت تهیه جزوات درسی، آموزشی و پرورشی، به ویژه کسب و کار و کارآفرینی برای والدین، مربیان، دانش آموزان، دانشجویان، اساتید، معلمان و... که به سرپرستی استاد خسروی تهیه و آماده شده است به فروشگاه های مجازی زیر مراجعه کنید 👇👇👇

http://balot.farsfile.ir/
https://neuron.farsfile.ir/
https://derakhtesabz.farsfile.ir/
http://sadra69.farsfile.ir/

https://businesshandouts.blogix.ir/

۱۸

آبان

۰ نظر

هوش مصنوعی می‌تواند تنها با دو کتاب، سبک نویسندگان مشهور را تقلید کند

تقلید ادبی با هوش مصنوعی؛

هوش مصنوعی می‌تواند تنها با دو کتاب، سبک نویسندگان مشهور را تقلید کند

پژوهشی تازه نشان می‌دهد هوش مصنوعی تنها با مطالعه دو کتاب از یک نویسنده می‌تواند به‌طرز شگفت‌انگیزی سبک و لحن او را بازآفرینی کند. این توانایی نه‌تنها مرزهای خلاقیت ادبی را جابه‌جا می‌کند، بلکه پرسش‌های تازه‌ای درباره مالکیت فکری و آینده نویسندگی در عصر الگوریتم‌ها برمی‌انگیزد.

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، به نقل از نشریه‌ی The Decoder، پژوهشی مشترک از دانشگاه «استونی بروک» و دانشکده‌ی حقوق دانشگاه «کلمبیا» نشان می‌دهد که مدل‌های هوش مصنوعی می‌توانند تنها با آموزش بر پایه‌ی دو اثر از یک نویسنده، متونی تولید کنند که از نظر سبک و کیفیت، حتی از نوشته‌های نویسندگان حرفه‌ای تقلیدگر نیز برتر ارزیابی می‌شوند. این یافته‌ها می‌تواند پیامدهای مهمی برای قوانین حق‌تألیف و دعاوی حقوقی جاری در ایالات متحده داشته باشد.

در این مطالعه، از نویسندگان حرفه‌ای و سه سامانه‌ی پیشرفته‌ی هوش مصنوعی شامل GPT-4o، Claude 3.5 Sonnet و Gemini 1.5 Pro خواسته شد متونی در سبک پنجاه نویسنده‌ی شناخته‌شده از جمله برندگان نوبل و بوکر بنویسند. سپس ۱۵۹ شرکت‌کننده، شامل ۲۸ کارشناس حوزه‌ی نویسندگی و ۱۳۱ خواننده‌ی عمومی از پلتفرم Prolific، بدون اطلاع از منشأ متن (انسانی یا ماشینی) کیفیت و شباهت سبکی آثار را ارزیابی کردند.

نتایج نشان داد در حالی که در روش‌های معمولِ «درون‌متنی» (prompting) متون انسانی ترجیح داده می‌شدند، نسخه‌های آموزش‌دیده‌ی ویژه (fine-tuned) از مدل GPT-4o با اختلاف چشمگیری برتر شناخته شدند. کارشناسان در ۸ برابر موارد، متن‌های هوش مصنوعی را از نظر شباهت سبکی برگزیدند و در دو برابر موارد نیز از نظر کیفیت نگارش آن‌ها را ترجیح دادند.

به گفته‌ی پژوهشگران، تفاوت میزان داده‌های آموزشی نیز تأثیری بر نتیجه نداشته است؛ به طوری که نویسندگانی با تنها دو اثر منتشرشده مانند «تونی تولاثیماته» به همان اندازه قابل تقلید بودند که نویسندگان پرکار و مطرحی چون «هاروکی موراکامی».

از سوی دیگر، هزینه‌ی آموزش چنین مدلی برای هر نویسنده حدود ۸۱ دلار برآورد شده، در حالی که سفارش مشابه به یک نویسنده‌ی حرفه‌ای دست‌کم ۲۵ هزار دلار هزینه دارد؛ کاهش قیمتی نزدیک به ۹۹/۷ درصد.

پژوهشگران تأکید کرده‌اند که این توانایی می‌تواند چالش‌های تازه‌ای برای حقوق مؤلف پدید آورد. در حال حاضر دادگاه‌های آمریکا درگیر پرونده‌هایی هستند که به استفاده‌ی غیرقانونی از آثار نویسندگان در آموزش هوش مصنوعی مربوط می‌شود. در یکی از این پرونده‌ها علیه شرکت «Anthropic»، مشخص شده که میلیون‌ها کتاب از منابع غیرقانونی مانند «LibGen» و «Pirate Library Mirror» دریافت و برای آموزش مدل‌ها استفاده شده است.

نویسندگان این تحقیق هشدار داده‌اند که اگر مخاطبان نسخه‌های تقلیدی تولیدشده توسط هوش مصنوعی را به آثار اصلی ترجیح دهند، می‌توان آن را مصداقی از «زیان بازار» دانست؛ مفهومی که در قوانین کپی‌رایت آمریکا نقش تعیین‌کننده‌ای دارد.

به باور آنان، باید میان مدل‌های عمومی هوش مصنوعی و مدل‌هایی که به‌طور خاص برای تقلید از یک نویسنده آموزش می‌بینند، تمایز قائل شد. پیشنهاد نهایی پژوهشگران، ممنوعیت استفاده از آثار فردی برای آموزش تقلیدی یا الزام به برچسب‌گذاری واضح بر متون تولیدشده توسط هوش مصنوعی است.

۱۸

آبان

۰ نظر

ضرورت صیانت از حق بر دانایی کودکان در عصر فناوری

حق بر کتاب، در عصر دیجیتال، تنها یک مطالبه فرهنگی نیست؛ سنگ‌بنای عدالت دانایی و انسانیت در جهان فناوری‌زده‌ی امروز است. کتاب به کودک می‌آموزد چگونه در میان انبوه صداها، صدای درون خود را بشنود و چگونه در برابر داده‌های بی‌پایان، معنا بیافریند. کودکی که کتاب نمی‌خواند، در آینده شهروندی نخواهد بود که توان تشخیص، نقد یا انتخاب داشته باشد.

سرویس کودک و نوجوان خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) - محمدمهدی سیدناصری، حقوقدان، مدرس دانشگاه و پژوهشگر حقوق بین‌الملل کودکان: کتاب، صرفاً مجموعه‌ای از واژه‌ها نیست؛ زیست‌جهانی است که کودک در آن می‌آموزد چگونه فکر کند، احساس کند و به جهان معنا ببخشد. حق بر دسترسی به کتاب، در حقیقت، حق بر «درک خویشتن و دیگری» است؛ حق بر تخیل، گفت‌وگو و در نهایت، حق بر انسان بودن. اما در روزگار امروز، که ذهن کودک در محاصره‌ی تصویر، سرعت و مصرفِ داده گرفتار شده است، کتاب بیش از هر زمان دیگر به کالایی فراموش‌شده و گاه لوکس بدل شده است. در جامعه‌ای که محتوای دیجیتال بر پایه‌ی الگوریتم‌های سود و سرگرمی تولید می‌شود، کتاب تنها رسانه‌ای است که هنوز می‌تواند میان حقیقت و هیاهو فاصله‌ای اخلاقی پدید آورد. با این‌حال، شکاف طبقاتی، نابرابری دیجیتال و ضعف زیرساخت‌های فرهنگی، حق بسیاری از کودکان را برای دسترسی به کتاب از میان برده است. این محرومیت، تنها محرومیت از مطالعه نیست؛ بلکه محرومیت از اندیشیدن، از تخیل و از حق بر رشد است. در چنین شرایطی سخن گفتن از پیوند میان حق بر کتاب و سایر حقوق بنیادین کودک، ضرورتی اخلاقی و تمدنی است، چرا که کتاب، زیربنای تحقق حق بر آموزش، هویت فرهنگی، کرامت انسانی، مشارکت اجتماعی و حتی سلامت روان کودک است. اگر کتاب را از زندگی کودک حذف کنیم، در حقیقت تار و پود حقوق او را از هم گسسته‌ایم.

۱- کتاب به‌مثابه حق فرهنگی، نه کالای مصرفی

در نظام حقوقی و فرهنگی ایران، کتاب همواره بخشی از میراث تمدنی بوده است. اما در فضای بازارمحور امروز، کتاب در معرض تبدیل‌شدن به کالایی لوکس قرار گرفته است. کودکانی که در مناطق محروم زندگی می‌کنند یا دسترسی به کتابخانه ندارند، از ابتدایی‌ترین حق فرهنگی خود محروم می‌شوند؛ و این محرومیت، به شکل زنجیروار بر سایر حقوق آنان تأثیر می‌گذارد. در واقع، حق بر کتاب، زیربنای حق بر آموزش، رشد ذهنی، و حتی مشارکت اجتماعی است. جامعه‌ای که کتاب در آن دسترس‌پذیر نباشد، جامعه‌ای است که در آن کودکی به معنای واقعی شکل نمی‌گیرد.

۲- عصر دیجیتال و ظهور نابرابری دانایی

با گسترش فناوری‌های دیجیتال، تصور می‌شد کتاب و آموزش بیش از پیش در دسترس همگان قرار گیرد؛ اما واقعیت خلاف آن است. شکاف دیجیتال، نابرابری‌های تازه‌ای ایجاد کرده است: کودکانی که ابزار، اینترنت یا سواد رسانه‌ای ندارند، از چرخه دانایی حذف می‌شوند. بدین ترتیب، حق بر دسترسی به کتاب در قالب دیجیتال نیز به امری طبقاتی تبدیل شده است. در غیاب سیاست‌های حمایتی و سرمایه‌گذاری فرهنگی، کتاب‌های الکترونیکی و پلتفرم‌های آموزشی عملاً تنها در اختیار اقشار خاص قرار می‌گیرند. نتیجه آنکه، عدالت دانایی قربانی سرعت فناوری می‌شود.

۳- کتاب و کرامت انسانی کودک

کتاب تنها محتوا نیست؛ رابطه‌ای است میان کودک و معنا. مطالعه، حس تفکر مستقل، خلاقیت و درک اخلاقی را در کودک پرورش می‌دهد. از این منظر، حق بر دسترسی به کتاب، بخشی از حق بر کرامت انسانی است. کودکی که از کتاب محروم می‌شود، از حق بر اندیشیدن، پرسیدن و تعبیرکردن جهان نیز محروم می‌گردد. این محرومیت، در نهایت به بازتولید چرخه‌های تبعیض، خشونت و نابرابری می‌انجامد. بنابراین، حمایت از حق کودک بر کتاب، در حقیقت حمایت از بنیان‌های اخلاقی جامعه است.

۴- کتاب، پیوند میان حق بر آموزش و حق بر هویت

در عصر دیجیتال، آموزش دیگر محدود به مدرسه نیست. محتواهای آموزشی پراکنده، گاه با جهت‌گیری‌های فرهنگی و تجاری، ذهن کودک را شکل می‌دهند. کتاب اما، برخلاف فضای ناپایدار رسانه‌ای، به کودک فرصت مواجهه با هویت فرهنگی خود را می‌دهد. حق بر کتاب در این معنا، امتداد حق بر هویت است؛ یعنی حق کودک برای شناخت زبان، تاریخ و داستان‌های ملت خود. در جهانی که فرهنگ‌های محلی زیر فشار جهانی‌سازی و الگوریتم‌ها محو می‌شوند، کتاب آخرین سنگر هویت است.

۵- ضرورت سیاست‌گذاری ملی برای عدالت کتابخوانی

سیاست‌گذاری فرهنگی باید از نگاه سنتیِ «کتابخانه‌سازی» فراتر رود و به سمت عدالت فرهنگی دیجیتال حرکت کند؛ یعنی تضمین دسترسی همگان به کتاب، چه چاپی و چه الکترونیکی، با درنظرگرفتن سواد رسانه‌ای، امنیت داده‌ها و تنوع فرهنگی.

این هدف تنها با هم‌افزایی نهادهای آموزشی، فرهنگی، فناوری و مدنی ممکن است. کودک امروز نه فقط خواننده، بلکه شهروندی دیجیتال است. بنابراین باید میان کتاب و فناوری پلی اخلاقی و آموزشی ایجاد شود.

حق بر کتاب، در عصر دیجیتال، تنها یک مطالبه فرهنگی نیست؛ سنگ‌بنای عدالت دانایی و انسانیت در جهان فناوری‌زده‌ی امروز است. کتاب به کودک می‌آموزد چگونه در میان انبوه صداها، صدای درون خود را بشنود و چگونه در برابر داده‌های بی‌پایان، معنا بیافریند. کودکی که کتاب نمی‌خواند، در آینده شهروندی نخواهد بود که توان تشخیص، نقد یا انتخاب داشته باشد. از این‌رو، دفاع از حق کودک برای دسترسی به کتاب، در واقع دفاع از آینده‌ی عقلانیت و اخلاق در جامعه است.

جامعه‌ای که کتاب را از دستان کودک می‌گیرد، توان گفت‌وگو را از فردا می‌گیرد؛ و جامعه‌ای که به کتاب بازگردد، به معنا بازمی‌گردد. امروز باید از خود بپرسیم: در عصری که صفحه‌نمایش‌ها جانشین کلمات شده‌اند، آیا کودک ایرانی هنوز سهمی از دانایی دارد؟ پاسخ به این پرسش، نه فقط وظیفه‌ی دولت یا خانواده، بلکه مسئولیت همه‌ی کسانی است که به آینده این سرزمین می‌اندیشند، زیرا آینده‌ی هر ملتی، از صفحه‌ی نخستین کتابی آغاز می‌شود که کودک آن را ورق می‌زند.

۱۸

آبان

۰ نظر

داستان و سرگرمی برای همه سنین

انتشارات زبان علم

حامی کتاب و کتابخوانی

بجنورد

خراسان شمالی

۱۸

آبان

۰ نظر

ابزارهای برتر هوش مصنوعی برای دانش آموزان و دانشجویان / برترین کتاب ...

ابزارهای هوش مصنوعی نرم‌افزارها و سیستم‌هایی هستند که با استفاده از الگوریتم‌های پیچیده، قابلیت‌های شناختی انسان مانند یادگیری، استدلال و حل مسئله را تقلید می‌کنند [1، 2]. این ابزارها در زمینه‌های مختلفی مانند تولید محتوا، طراحی، برنامه‌نویسی، پردازش زبان طبیعی و تحلیل تصاویر کاربرد دارند و به منظور افزایش کارایی، نوآوری و سرعت بخشیدن به فرآیندها مورد استفاده قرار می‌گیرند [1، 2، 4، 6].

انواع کاربردها و ابزارهای مرتبط با هوش مصنوعی:

تولید محتوا:

ابزارهایی مانند ChatGPT، Jasper و Copy.ai به نوشتن مقالات، کپشن شبکه‌های اجتماعی و ایمیل‌ها کمک می‌کنند [6، 15].
طراحی و گرافیک:

ابزارهایی مثل Midjourney و Adobe Firefly تصاویر را بر اساس متن تولید می‌کنند و در طراحی گرافیک سریع و حرفه‌ای کاربرد دارند.

برنامه‌نویسی:

ابزارهایی مانند GitHub Copilot و Pieces for Developers به توسعه‌دهندگان در کدنویسی، مدیریت کد و یافتن راه‌حل برای مشکلات کمک می‌کنند [4، 12].
پردازش زبان طبیعی (NLP):

این ابزارها برای تفسیر، تولید و ترجمه متن‌های زبان انسانی به کار می‌روند.
بینایی ماشین:

ابزارهای هوش مصنوعی در تحلیل تصاویر و ویدئوها استفاده می‌شوند، مانند ابزار Google Lens که می‌تواند متون داخل تصویر را استخراج کند [5، 13].
رباتیک:

هوش مصنوعی به ربات‌ها کمک می‌کند تا با محیط تعامل داشته باشند، اشیاء را تشخیص دهند و حرکات خود را برنامه‌ریزی کنند.

چرا ابزارهای هوش مصنوعی مفید هستند؟

افزایش بهره‌وری:

این ابزارها با اتوماسیون وظایف تکراری، به کاربران در صرفه‌جویی در زمان و افزایش کارایی کمک می‌کنند [7، 11].
نوآوری:

ابزارهای هوش مصنوعی امکان خلق ایده‌های جدید و راه‌حل‌های خلاقانه را در حوزه‌های مختلف فراهم می‌کنند.